Jousma: '#korfbalfinale speel je met de hele club'

Jousma: '#korfbalfinale speel je met de hele club'

Korfbal League Korfbalfinale

Al drie keer stond Sanne Jousma namens TOP/SolarCompleet in de Korfbalfinale, maar wennen zal het nooit. Eerder stond ze bij de finale als trouwe supporter in het publiek, en zelf maakte ze haar finaledebuut terwijl ze eigenlijk nog de leeftijd van een juniorenspeelster had. “Een finale speel je niet voor jezelf of voor het team, maar voor de hele club.”

Ze weet nog goed hoe ze in 2015 haar eerste finaleplaats kreeg. “Het was een gekke situatie. Omdat Celeste Split en Ilse Hazekamp twee gele kaarten in een seizoen hadden gekregen, waren ze geschorst, maar het was nog onduidelijk of de schorsing ook geldig was voor de finale. Dinsdag speelden we onze laatste play-offwedstrijd en donderdag wist ik pas dat ik als invaller nodig was in de finale.” De relatief onervaren Jousma heeft dan nog niet vaak met de selectie meegespeeld. “Ik was nog maar 18 en hoorde eigenlijk nog in het laatste jaar van de junioren.”

Niet gek dus, dat op de finaledag de zenuwen opkwamen. “De dagen ervoor viel het mee, maar op de wedstrijddag zelf voelde ik de zenuwen wel. Alles voelde anders dan een normale wedstrijd, en dat is natuurlijk ook logisch bij zo’n finale. Die spanning zorgde ervoor dat ik juist nog meer focus kon hebben in het veld, dus het heeft me ook geholpen.”

Voor Jousma zijn de drie gespeelde korfbalfinales stuk voor stuk bijzondere ervaringen, al gaat het wat haar betreft niet alleen om de wedstrijd zelf. “Het draait om meer dan alleen de spelers, coaches en reserves. Bij TOP komen het team, de supporters en de vrijwilligers eerst samen in het clubhuis voordat we naar de Ziggo Dome reizen. Het is geweldig om te zien hoe iedereen ermee bezig is en naar dat moment leeft. Het klinkt misschien gek, maar vorig jaar hebben we met het team eerst een stuk of tien supportersbussen uitgezwaaid voordat we zelf naar de zaal gingen.”

“Ik vind dat heel belangrijk om te beseffen, want zonder al die support en het harde werk van de vrijwilligers zouden we het nooit hebben gered. Soms denk ik weleens: de supporters lijken nog blijer met een kampioenschap dan wijzelf, maar daar doe je het juist óók voor: er zijn zoveel mensen betrokken bij onze wedstrijden en het draaiende houden van de club, dat het spelen van zo’n finale veel meer betekent dan een sportieve prestatie van het team.”

Dat gevoel kreeg Jousma al op jongere leeftijd mee, toen ze als supporter meereisde naar de finale om in het rood-witgekleurde vak de selectie aan te moedigen. “De wedstrijd werd destijds nog in Ahoy gespeeld, en we mochten het veld op rennen toen we kampioen werden. Anders dan in de meeste korfbalhallen moest je daarvoor eerst door allerlei lange gangen rennen om bij het veld aan te komen. Dat is misschien wel één van de meest bijzondere herinneringen die heb ik aan de korfbalfinales: het speciale gevoel dat je met elkaar hebt rondom de wedstrijd. Het rennen door de gangen, met z’n allen, met het gevoel dat het een prestatie van iedereen is geweest.”

Datum: 9 maart 2019 - 10:00 uur
Door: Redactie Korfbal.