Struik: ‘Zo’n gelijkspel waardevoller dan twee makkelijke punten’

Struik: ‘Zo’n gelijkspel waardevoller dan twee makkelijke punten’

Korfbal League

In de categorie: ‘We hadden hem kunnen winnen, maar ook kunnen verliezen’. LDODK/Rinsma Modeplein en PKC/SWKGroep hielden elkaar op 26-26 in een ware thriller, met een fijn slotstuk. Geen van beide ploegen wist daarin echter het verschil te maken, en dus blijft de ongeslagen reeks van PKC nog springlevend.

Er is genoeg om op terug te blikken bij de wedstrijd van PKC, want in de eerste plaats waren er al twee opvallende afwezigen. Geen Olav van Wijngaarden - hij was ziek - en geen Suzanne Struik. Zij bleef uit voorzorg aan de kant. Struik legt zelf de situatie uit: “Tijdens de Korfbal Challenge vorige week had ik wat last van mijn rechterknie. Dat speelde al bij de warming-up van de finale. Maar ik dacht, dat zal wel meevallen. In de rust hebben we besloten dat ik eruit zou gaan en mijn knie zou laten nakijken door de sportarts. Die zei dat er wat irritatie was aan de binnenband. En de dag erna zat er vocht in mijn knie. Dat vocht is er pas net uit.”

Extra voorzichtigheid was geboden, Struik nam het zekere voor het onzekere en gunde haar knie wat rust. Inmiddels is ze ook wat gewend, de speelster van PKC scheurde al twee keer haar kruisbanden af. “In 2009 ben ik aan deze knie geopereerd, af en toe heb er nog wel eens last van gehad. Maar ik weet wel wat het verschil is tussen een pijntje waarmee ik door kan lopen en een pijntje dat echt niet goed voelt. Dit was zo’n pijntje, want het voelde niet goed genoeg om mee te doen. In deze fase is het dan zeker niet handig om te gaan forceren.” Ze laat zich adviseren door de fysiotherapeut, die zij maandag weer spreekt. “Dan gaan we checken hoe het er voorstaat. Maar ik ga nu geen risico nemen. Misschien neem ik nog wel een weekje rust, als ik er maar kan staan in de laatste fase. Daar draait het om.”

Waardevol gelijkspel
Met Struik dus op de bank, kende PKC een lastige wedstrijd tegen LDODK. Uiteindelijk is de 30-jarige international blij met een punt die ze eraan overhielden. “Ik zat redelijk gespannen op de bank, zeker in de slotfase. Het is veel spannender om te kijken dan wanneer je zelf in het veld staat. In de tweede helft dacht ik wel even ‘ojee, dit kan wel eens misgaan’. We bleven iedere keer wel bij, maar zij maakten makkelijker de doelpunten.” De Papendrechters leken te knakken op 23-20, maar kwamen toch weer langszij. PKC lijkt op een of andere manier niet te kunnen verliezen, dat voelde men ook in de zaal. Want toen Nadhie den Dunnen de 25-26 achter de korf binnenschoot, was PKC nog het dichtstbij de winst. “Hoe we dat toch weer voor elkaar krijgen na zo’n achterstand? Dat is een combinatie van kwaliteit en het mentale aspect. In de competitie staan we nu riant op de eerste plaats, we liggen niet zomaar wakker van een mogelijk verlies. Met die mindset kan je ook wat relaxter de slotfase in.”

Voor PKC was het een interessant moment om te kijken hoe de ploeg die eindfase zou uitspelen. De groen-witten walsten de vorige jaren over iedere tegenstander heen, ze waren dit eigenlijk niet gewend. “Naar mijn mening hebben we het ook goed uitgespeeld. Verder ben ik wel blij dat we dit jaar meer van dit soort wedstrijden spelen, bijvoorbeeld ook tegen KZ/Hiltex en Blauw-Wit. Vorig jaar wonnen we hier bijvoorbeeld 21-36. Het is mooi dat je zo frivool kan winnen, het heeft ons ook ver gebracht in de competitie, maar uiteindelijk heb je er niets aan. Dit gelijke spel is waardevoller dan  twee makkelijke punten, want dit kan je helpen bij de play-offs.”

56 wedstrijden ongeslagen
Met nog tien wedstrijden te gaan hoeft PKC zich weinig zorgen te maken over die play-offs. De koppositie hebben ze stevig in handen en verliezen doen ze niet. In competitieverband is het al 56 wedstrijden ongeslagen. “Het is een heel mooie reeks, maar eerlijk gezegd zijn we er totaal niet mee bezig. Feit blijft dat we veel te weinig prijzen hebben gepakt. Dan telt zo’n leuke statistiek helemaal niet.”

Toch mag er best even stil gestaan worden bij zo’n lange reeks. Dat doet Struik ook wel, en kijkt kort terug op twee voor haar gedenkwaardige wedstrijden. “Vorig jaar in Friesland was bijzonder, want toen klopte werkelijk alles. Zij wisten niet meer wat ze moesten doen en wij bleven maar scoren over alle schijven. Het was één van onze beste wedstrijden. Maar ook die openingswedstrijd in 2015 tegen Blauw-Wit staat me nog goed bij. De toeschouwers kregen een geweldige en spannende wedstrijd te zien, het werd 32-32 na een mooie comeback van Blauw-Wit. Helaas een gelijkspel, haha. Maar het was een mooie pot.”

Datum: 8 januari 2018 uur
Door: Redactie Korfbal.