Bob Gerritsen korfballer af: ‘Ik heb het afgelopen anderhalf jaar veel pijn gehad’

Bob Gerritsen korfballer af: ‘Ik heb het afgelopen anderhalf jaar veel pijn gehad’

Korfbal League

Rond het NK 1-tegen-1 bij ONDO in ’s Gravenzande kwam er een verrassende mededeling; Bob Gerritsen, die zijn titel bij de senioren zou verdedigen, zette opeens een punt achter zijn korfbalcarrière wegens problemen aan zijn rechtervoet. Gerritsen blikt in een monoloog terug op de afgelopen anderhalf jaar.

‘De reden dat ik gestopt ben, is vanwege de pijn onder de bal van mijn voet, wat komt door een oude breuk. De irritatie rondom die plek is rond november 2015 gaan spelen. Ik kreeg snel meer last terwijl de oorzaak onbekend bleef. Ik liep al heel lang met voetklachten. Ik heb doorgezakte voeten, genetisch bepaald helaas, dus dit was een voortdurende klacht. Op trainingen ging ik daardoor steeds meer geforceerd op links schieten, omdat het op rechts simpelweg teveel pijn deed om het zo te belasten.’

‘Rond de jaarwisseling ben ik toen bij een orthopeed geweest en heb ik een MRI laten maken. Daar kwam eigenlijk vrij weinig uit, behalve rust houden. Ik had dus de keuze om door te gaan met het spelen op pijnstillers, of te stoppen zonder diagnose en te weten hoe of wat. Vervolgens heb ik in de zaal en tijdens de tweede veldhelft met pijnstillers gespeeld, ook tijdens het NK 1-tegen-1 wat ik dat jaar won. Nu wist ik al vrij snel dat mijn voeten mijn zwakke punten waren, dat merkte ik al toen ik net in de senioren kwam. Zonder warming-up een balletje schieten zat er voor mij niet in. In de zomer van 2016 ben ik toen geswitcht van orthopeed.’

‘Die nieuwe orthopeed, een voet orthopeed, heeft mij intern doorverwezen naar een enkel orthopeed. De eerste dacht aan kraakbeenschade, de tweede aan spierbeschadiging. Die enkel orthopeed heeft me vervolgens geopereerd, waarna ik in november 2016 aan het begin van het zaalseizoen heb geprobeerd terug te komen. Toen ging alles eigenlijk heel goed.’

‘Maar de pijn kwam terug, niet alleen tijdens het korfballen maar nu ook tijdens dagelijkse bezigheden als wandelen. Daardoor ging ik weer heel geforceerd over de buitenkant van m’n voet lopen. Ik heb dit seizoen nog wel een week of twee à drie meegetraind en heb daarna nog een wedstrijd of vijf in DVO 2 gespeeld maar ik merkte dat dat heel moeizaam ging omdat de pijn nooit echt weg was. Ik moest op dat moment wel stoppen omdat ik alles op links forceerde.’

‘Ik wou en wil nog steeds wel heel graag terugkomen, maar de realiteit is dat deze klacht zo langdurig en hardnekkig is dat ik nu niet eens normaal kan fietsen. Rond maart heb ik mijn laatste wedstrijd gespeeld, sindsdien heb ik alleen maar rustig aan gedaan. Ik heb nog twee consults gehad bij een derde orthopeed, en vervolgens besloten om er een punt achter te zetten. Na 12 weken rust nam de pijn nog steeds niet af. We hadden daarom een heel plan gemaakt om in het gips te gaan, acht weken normaal gips en acht weken loopgips, en opnieuw een mri- en CT-scan gedaan.’

‘Juist toen kwam er voor het eerst vooruitgang. Ik had iets minder pijn, dus we besloten van het gips af te zien. Desondanks zijn de kansen dat ik ooit nog ga spelen zeer klein. De orthopeed sluit niets uit, maar het lijkt er niet op dat ik nog zou kunnen korfballen.’

‘Of het moeilijk is om dan een punt achter je carrière te moeten zetten, als 23-jarige? Natuurlijk. De drang om te korfballen is er nog. Het is je sport, maar ook een deel van je sociale leven. Er is veel interactie en je werkt als groep ergens naartoe, dus in dat opzicht vallen er meerdere aspecten weg die onderdeel uitmaken van je leven.’

‘Op dit moment kijk ik nog niet zo graag naar korfbal, dus op korte termijn ga ik niet actief betrokken zijn bij korfbal gerelateerde zaken. Toch is het logisch om uiteindelijk linksom of rechtsom terug te keren, omdat ik veel mensen binnen het wereldje ken. Maar voor nu moet ik het even een plekje geven. Ik ben ambitieus, ik had graag langer op dit niveau gespeeld en met DVO/Accountor de Ziggo Dome gehaald.’

‘Ik doe nu de HBO-opleiding Bedrijfseconomie, die ik in augustus cum laude hoop af te sluiten. Ik heb hiervoor mijn VWO-diploma behaald, en vanwege het korfbal bewust de keuze gemaakt om HBO te gaan doen in plaats van naar de universiteit te gaan. Achteraf had ik wel dezelfde keuzes gemaakt, want tegelijkertijd heeft het korfbal me ook een hoop geboden. Ik heb een hoop mensen ontmoet, een flink netwerk opgebouwd en veel ervaring opgedaan. Dat neemt echter niet weg dat ik het afgelopen anderhalf jaar veel pijn heb gehad. De pijn en de stress van het weer fit moeten worden, dat mis ik dan ook totaal niet. Als ik nu terugkijk, zat er gezien mijn voeten niet meer in qua lengte van spelen en belasting tijdens trainingen. Maar ik kan niet zeggen dat ik voldaan ben over mijn carrière.’

Datum: 6 juli 2017 - 13:00 uur
Door: Redactie Korfbal.nl