Classic Match: finales van de jaren ‘80

Classic Match: finales van de jaren ‘80

Korfbal

In deze korfballoze periode blikt Korfbal.nl in de rubriek 'Classic Match' terug op de mooiste en spannendste wedstrijden uit het verleden. Deze keer blikken we terug op korfbalfinales in de jaren ‘80. Zo werd grootmacht PKC in het seizoen 1984-1985 voor het eerst landskampioen in de zaal.

Het werd, voor die tijd, een doelpuntrijke finale. Het recordaantal goals in een finale werd verbroken: PKC won met 18-14 van ROHDA. Gerrit de Heer was de aanvoerder van de Papendrechters. Hij mocht de beker omhoog houden. “Ja, deze titel was erg mooi. We zaten er een aantal keer dicht tegenaan en pakten op het veld al een aantal titels, maar dit was de eerste zaaltitel voor ons. Daarom is hij voor altijd speciaal. Ik weet nog dat er een flink aantal bussen met supporters van PKC richting de Martinihal ging, waar de wedstrijd gespeeld werd. Er was een mooie sfeer, gecreëerd door zo'n 5500 man.”

Negen doorlaten, tóch met de beker staan
De Heer speelde zelf niet eens een heel goede finale. “Mijn directe tegenstander Rene Kruse bleef maar scoren: hij maakte er uiteindelijk negen. Hij was gewoon simpelweg niet af te stoppen, wat ik ook deed. Maar ik heb mij niet gek laten maken. Na de wedstrijd sprak ik met René en zei hij dat ik uiteindelijk de goals maakte die het verschil maakten. Het stond lang 8-8, maar ik maakte snel achter elkaar de 9-8 en de 10-8. Daarna namen wij een ruimere voorsprong en was de wedstrijd wel zo'n beetje gespeeld. In die tijd werd tijdrekken nog niet zo streng bestraft. Zolang je de bal maar overspeelde en geen schotbeweging maakte, hoefde je niet te schieten. Daardoor hadden wij in de slotfase veel balbezit en geloofde Rohda het ook wel. Zo'n finale gaat in een roes voorbij, maar is fantastisch om mee te maken. Dat het qua doelpuntenaantal een record was, wist ik niet. We scoorden in de reguliere competitie wel vaker meer dan twintig goals. Maar, finales zijn altijd minder hè?!”

Sterke PKC-vrouwen
De Heer vertelt dat zijn ploeg in de jaren '80 vooral sterke vrouwen had. “Corrie Euser en Shirley Eilbracht scoorden het meest, maar Hanneke Cozijn en Lenie Kannegieter konden dat ook. De mannen stonden wat meer in de steun en probeerden er zoveel mogelijk voor te zorgen dat de vrouwen tot scoren kwamen, al pikten wij ook genoeg goals mee.In die tijd was het best bijzonder dat een ploeg over de vrouwen speelde. Het maakte ons ook lastig te bespelen omdat de mannen ook goed konden verdedigen en aanvallend niet per se onder deden.”

Oost-Arnhem: complete selectie met werklust
PKC haalde het volgende seizoen de finale niet, maar in 1986 wél. Het kwam Oost-Arnhem tegen, dat met Bram van der Zee en Erik Wolsink over een 'Koningskoppel' beschikte. “Ik was naar Nijmegen verhuisd en reed al tijden met de trein heen en weer naar Dordrecht om bij Deetos te blijven korfballen. Dat ging me tegenstaan. Daarom ben ik bij Oost-Arnhem gaan spelen en kwam Bram ook over van Allen Weerbaar”, zegt Erik Wolsink.

De Arnhemmers hadden volgens Wolsink een vrij complete selectie. “We hadden erg goede heren, met bijvoorbeeld ook Ron Steenbergen in de gelederen. Maar ook de dames hadden veel kwaliteiten. Iedereen kon een doelpunt maken en dat was ons geheim. Natuurlijk scoorden sommige spelers meer, maar iedereen was belangrijk. Onze trainer Jan Wals heeft daar een grote rol in gespeeld. Hij heeft ons veel geleerd en was innovatief. Naast onze kwaliteiten waren we conditioneel ook top, dat was zijn verdienste. We trainden als beesten en hadden zoveel plezier in het spelletje. Ik ging in die tijd wel eens op stap met mijn teamgenoten, maar dan ging het maar over één ding: korfbal. We filosofeerden altijd wat er beter kon.”

Innoveren, derde finale gaat verloren
De Arnhemmers probeerden te innoveren. “We probeerden veel uit. Tegenwoordig zie je veel wisselpasses en lopende rebounds en spelen ze de achterkant veel vrij. Dat deden we in die tijd eigenlijk ook veel. Als een heer zakte, moet je gewoon 'lopen op die bal' en eroverheen springen. Dat gaf een heerlijk gevoel om dat soort dingen te doen. Ik denk dat we qua korfbal wel een voorbeeld hebben gegegeven.”

In 1989 stond Oost-Arnhem weer in de finale, maar won PKC. “Ik speelde zelf echt een ontzettend slechte wedstrijd. Ik was toen een soort trainer/speler/coach en dat ging in mijn hoofd zitten. Ik was echt met álles bezig, maar dat kwam mijn spel niet ten goede. PKC won die derde finale terecht.”

PKC en Oost-Arnhem worden rivalen, veel verschillende kampioenen
De jaren '80 begonnen met een titel voor Deetos. Zij wonnen van PKC. Daarna heerste er een soort vloek over de Dordtenaren. Zij verloren drie finales op rij, van drie verschillende ploegen: Allen Weerbaar, DOS'46 en Fortuna.

In 1984 werd Allen Weerbaar kampioen, gevolgd door de finale van '85, die dus gewonnen werd door PKC. Rohda won het jaar erop van DKOD, gevolgd door de twee kampioenschappen van Oost-Arnhem in 1987 en 1988. Het decennium werd door PKC goed afgesloten. De derde finale op rij tussen PKC en Oost-Arnhem eindigde in een 11-8 overwinning voor PKC.

Benieuwd geworden? Een overzicht van alle zaalfinales vind je hier.

Landelijke korfbalfinales in de jaren ‘80
1989: PKC - Oost-Arnhem                11-8
1988: Oost-Arnhem - PKC                14-8
1987: Oost-Arnhem - PKC                12-8
1986: ROHDA - DODK                      14-12
1985: PKC - ROHDA                         18-14
1984: Allen Weerbaar - Fortuna        12-11
1983: Fortuna - Deetos                     14-10
1982: DOS'46 - Deetos                     10-8
1981: Allen Weerbaar* - Deetos       10-9   *wint na verlenging
1980: Deetos* - PKC                         15-15 *wint na strafworpen

Datum: 2 april 2020 uur
Door: Redactie Korfbal.nl