Hoe gaat het nu met Jiska Brandt?

Hoe gaat het nu met Jiska Brandt?

Korfbal

In deze korfballoze periode denken we graag terug aan het afgelopen seizoen van de Korfbal League. De briljante acties, geweldige scores en fantastische ambiances staan nog vers in het geheugen. Maar hoe gaat het met de korfballers van weleer? Hoe gaat het nu met ... Jiska Brandt?

Ze startte al vroeg met korfballen. Toen Jiska Brandt zes was, begon ze bij Deetos. En sinds dat moment heeft haar leven eigenlijk alleen maar in het teken van korfbal gestaan. “Ik heb altijd bij Deetos gespeeld. Vanaf mijn zestiende kwam daar ook het Nederlands juniorenteam bij. Ik heb het altijd zo leuk gevonden, veel mooie dingen heb ik mee mogen maken. Veel successen, maar ook tripjes naar Australië, India, Taiwan en bijna alle Europese landen. Je moest er veel voor opofferen, maar je kreeg er ook veel voor terug”, spreekt ze enthousiast over haar actieve carrière.

Met vier titels (uit zes finales) in Ahoy op zak en 44 interlands achter haar naam was Brandt een succesvol korfbalster. De titels staan haar vanzelfsprekend nog goed bij. Sowieso was heel de entourage rond Ahoy iets magisch voor de oud-international. “Dat is waar je het voor deed. De eerste keer dat je Ahoy binnenloopt, word je stilletjes en maak je het eigenlijk niet goed mee. Meestal verlies je die eerste keer dat je er staat ook. Je bent wat overrompeld. Bij de tweede keer is het allemaal bekend en weet je hoe je de wedstrijd in moet gaan”, zegt ze uit ervaring. De winst op PKC – een echte streekderby – in de ‘korfbaltempel’ zal ze daarnaast nooit vergeten. “We wonnen met 13-12 in de laatste seconde, echt het mooiste moment uit mijn carrière. Oscar (Mulders) maakte hem. Bij hem had je het vertrouwen dat hij ‘m erin zou schieten. De ontlading was enorm.”

De voormalig speelster van Deetos voelt zichzelf door die ervaringen een beetje een bofkont. “Maar ik heb er ook hard voor moeten werken. Je studeert en later heb je ook een baan naast het korfbal. Naast dat draait het constant om korfbal, vakantiedagen nam je op voor korfbal. Dat is nu wel anders. Waarom ik er zoveel voor over had? Het allrounde van de sport is zo leuk, het teamverband en je leeft echt naar het weekend en wedstrijden toe. Het wordt een ritueel in je leven.”

Maar de toen 32-jarige Brandt moest er prompt mee stoppen, toen ze haar kruisband afscheurde bij Nic. in Groningen. “In eerste instantie dacht ik; ‘opereren en terug’. Maar ik moest al snel de knoop doorhakken dat ik zou stoppen. Zo kon ik niet echt richting het einde werken. Ik was wel van slag toen ik niet meer korfbalde. Nadat ik een kindje kreeg, stopte ik ook bij het Nederlands team, maar ging ik bijvoorbeeld nog door bij Deetos. Na mijn blessure was het helemaal klaar.” Vlak daarvoor beleefde ze ook een iets minder succesvolle periode. “Er kwamen wat jonge spelers, maar het was juist leuk om met hen aan de slag te gaan. Ik zag de jonge ‘ik’ een beetje in hen.”

Zelf was Brandt naar eigen zeggen een dienstbare speelster. Daar had ze ook alle vrede mee. “Ik haalde er veel voldoening uit dat er werd gescoord door mijn pass. Of iedereen mij daarvoor waardeerde? De coaches is in ieder geval wel. Tegenwoordig lijkt het inderdaad alsof je wat aanvallender ingesteld moet zijn, terwijl ik vooral een spelverdeler was.”

Hoewel ze sinds haar korfbalpensioen wat op de achtergrond heeft gestaan – behoudens af en toe wat klusjes voor de commissie topkorfbal van het KNKV – is ze het korfbal wel altijd blijven volgen. Maar haar toekomst ligt bij een vakantiepark in Burgh-Haamstede (Zeeland). Voor Brandt en haar man (tevens oud-korfballer) Dennis Voshart is het hoogseizoen aangebroken. “Schouwenduin, ons vakantiepark, verhuurt chalets en campingplaatsen. Binnenkort worden die campingplaatsen vervangen door duinvilla’s. Het is een enorme uitdaging, een eigen bedrijf runnen is altijd spannend. Het is een heel andere wereld hier, maar gelukkig komen er veel gasten uit korfballand.” Korfbal kostte Brandt veel tijd, maar deze business ook. “24 uur per dag ben je bezig. Zes à zeven maanden werk je met allemaal mensen om je heen, de andere maanden ben je aan het plannen en doe je het onderhoud. We wonen en werken daarnaast nog op dezelfde plek, dat is intensief. Je doet nooit de deur echt achter je dicht.”

Toch vindt Brandt altijd tijd voor het korfbal. Ze zal wel te vinden zijn langs de zijlijn bij DeetosSnel in de Korfbal League volgend jaar. “Ga daar maar vanuit. Maar ik kom er ook als ouder, om mijn kinderen Tess en Sil te halen, te brengen en aan te moedigen. Ik vind het leuk dat zij het leuk vinden, korfbal is een fijne wereld om in op te groeien en te blijven.”

Datum: 20 juli 2018 - 12:00 uur
Door: Redactie Korfbal.nl