Hoe gaat het nu met Mandy Loorij?

Hoe gaat het nu met Mandy Loorij?

Korfbal

In deze korfballoze periode denken we graag terug aan het afgelopen seizoen van de Korfbal League. De briljante acties, geweldige scores en fantastische ambiances staan nog vers in het geheugen. Maar hoe gaat het met de korfballers van weleer? Hoe gaat het nu met ... Mandy Loorij?

“Het lijkt alweer zo lang geleden”, begint Loorij. Ze vertolkte een van de hoofdrollen bij het succesvolle KV Die Haghe van rond het millennium. Toen stond alles in het teken van korfbal, nu leidt ze een ander leven. “Door mijn kinderen ben ik nog wel wat betrokken bij het korfbal, maar een prominente rol speel ik niet meer. Dat hoeft ook niet.”

Van PAMS naar de top
Loorij begon al vroeg met korfballen. “Ik ben bijna op het korfbalveld geboren, bij PAMS (Pakt Aan Maar Samen). Later kwam ik bij Futura terecht en speelde daar op mijn zestiende al in het eerste. Op mijn 21e dacht ik wel: ‘Is dit het dan?’ Ik was er niet per se mee bezig om de absolute top te halen.” De zaak veranderde toen ze overstapte naar een andere club uit Den Haag. “Op dat moment had ik verkering met Tim (Abbenhuis, nu de man van Loorij) en hij speelde bij Die Haghe. Voor mij was dat een stap vooruit. Daar ben ik ook pas écht fanatiek geworden”, zegt ze eerlijk.

“Ja ik vond het hartstikke leuk, maar echt het fanatisme miste nog. Bij Die Haghe ben ik daar wel in meegetrokken door mijn teamgenoten.” Dat moest ook wel, want de club maakte grote sprongen, om vervolgens de Nederlandse top te bestormen. “Dat had ik nooit gedacht. Ze speelden wel wat hoger dan Futura, maar we zijn er met zijn allen ingegroeid. Eerst promoveerden we naar de Hoofdklasse – op dat moment de hoogste korfbaldivisie - en werden we strijdbaarder. En dan sta je ineens aan de top. Dat ging echt ongemerkt”, vertelt Loorij enthousiast.

Wel weet ze dat er een goed team stond. “We hadden een jonge groep mensen en aardig goede trainers: John Tims, daarna Freek Keizer en later Hans Leeuwenhoek. Keizer hamerde vooral op de één-tegen-één situatie. Daar werden we sterk in, maar vonden tegenstanders later wel een antwoord op. Daarna kwam Hans voor de groep en die leerde ons meer uit te stellen en efficiënt de kansen te pakken.” Hoe snel de ploeg ook aan de top kwam, het moeilijkste blijft om daar te blijven. “In het begin ben je onbevangen, maar later kwam de druk erop. Ik denk wel dat dat het beste in ons naar boven haalde.”

Zo ook in Loorij, want de onbevangen 21-jarige korfbalster van Futura kreeg een paar jaar later, in 1998, de award voor Beste Speelster van het Jaar. “Dat kan alleen met een goede ploeg om je heen”, stelt de korfbalster met 31 interlands achter haar naam. “Ik was een stabiele speelster, nooit heel slecht en goed allround. Ik pakte mijn doelpuntjes mee.” Daardoor stond ze in de schaduw van Tim en Jonni Abbenhuis, die beiden wat meer uitgesproken waren. “Dan is de waardering van de spelers alleen maar mooi.”

Uit de picture
Loorij stond niet vaak op de voorgrond, maar heeft toch mooie titels op zak. Twee keer won ze in Ahoy (van Nic. Met 23-18 na verlenging en van PKC met 20-17) en werd bovendien wereldkampioen met Oranje. “Met Oranje ben je een paar weken op pad en win je een prijs, dat is leuk. Maar met het team ben je heel het jaar bezig, dat voelt wat specialer.” Toch deed de Haagse korfbalster het niet per se voor alle prijzen. “Ik vond het vooral leuk om te doen. Daarom was het moeilijk om te stoppen. Maar ik was zwanger, dus kreeg er zeker wat leuks voor terug.”

Dat stoppen was lastig, ervoer Loorij. “Een paar jaar heb ik niet veel met korfbal gehad. Pas toen de kinderen gingen korfballen dat leuk begonnen te vinden, kwam ik weer een beetje terecht in de korfbalwereld.” Ze geeft nu zelfs trainen bij Die Haghe. “Ik train de C1, maar eigenlijk doorloop ik alle teams een beetje. Wat ik ze vooral leer? Ze moeten het vooral leuk vinden. Ik vertel ze ook dat er meer mogelijk is dan ze denken, dat is mij nooit verteld namelijk. Ze moeten het beste uit zichzelf halen.”

In het dagelijks leven is Loorij ook veel met kinderen bezig, ze is lerares in het speciaal onderwijs. “Ik geef les aan kinderen die het op een of andere manier net niet redden in het gewone onderwijs. Hier heb ik wat lagere verwachtingen dan bij het trainen geven, want daar zit je op het hoogste niveau. Maar het is leuk om met kinderen te werken. Ze zijn kneedbaar en onbevangen.”

Datum: 7 september 2018 - 00:00 uur
Door: Redactie Korfbal.