Terug in de tijd: de doorbraak van Mick Snel

Terug in de tijd: de doorbraak van Mick Snel

Korfbal Challenge

Inmiddels is hij al jaren een vaste waarde in het eerste team van TOP/Quoratio en Oranje, maar nog altijd is hij pas 23 jaar oud. Mick Snel is inmiddels een idool voor veel korfballers, maar een belangrijke stap in het ontwikkelingsproces van de Amsterdammer was de Korfbal Challenge. Daar brak hij door. Tijd om eens daarop terug te blikken met Snel.

Neem ons even mee terug naar december 2009, toen je als 16-jarige deel uitmaakte van de Tulips. Hoe was dat?
“Ik was erg verrast! Ik weet nog dat m’n maatje Laurens (Leeuwenhoek, red.) werd gevraagd. We zaten toen samen in Oranje onder 21. Hij speelde in PKC/SWKGroep 1 en ik in AW.DTV A1. Ik vond het super tof voor hem, de Tulips was toch wel een grote eer en speciaal. Toen ik werd gevraagd door Jan-Sjouke van den Bos dacht ik echt: je maakt een grapje?”

Dat bleek dus niet het geval. Je werd echt opgeroepen. Voel je dan een bepaalde druk als jong ventje?
“Op het toernooi heb ik vooral erg genoten van alles en iedereen. Ik verwachtte niks en was blij als ik mocht spelen, elke minuut was speciaal. Ik mocht spelen naast Leon Simons en als 16-jarige was dat erg bijzonder. Ik denk dat ik me redelijk staande hield. Ik speelde tegen Thomas Reijgersberg en Noël van der Honig, ook maatjes bij Jong Oranje, we konden goed sparren met elkaar. Het was nog geen bevestiging voor mezelf dat ik kon tippen aan het niveau, ik mocht bijvoorbeeld niet invallen in de finale. Wat ook terecht was, hoor. Maar ik wilde veel meer. Ik speelde gewoon lekker onbevangen en zonder verwachting, maar ik hield me prima staande!”

Zie je dat dan ook als een hoogtepunt in je carrière? Als speler van AW.DTV A1 al deel uitmaken van de Tulips?
“Ik zie en zag het als een grote eer en een mijlpaal dat ik zo jong mocht debuteren in de Tulips. Ik weet nog dat het niet erg goed viel bij de overige Korfbal League-spelers. Van den Bos wilde denk ik een statement maken dat er een goede lichting kwam met toppers als Laurens Leeuwenhoek, Celeste Split en anderen. De lichting van Jong Oranje was erg talentvol en Sjouk kreeg zo zijn gelijk.”

Denk je dat jij hét perfecte voorbeeld voor talenten bij kleinere clubs, dat alles mogelijk is als je hard werkt en aan jezelf blijft werken?
“Ik denk wel dat ik een goed voorbeeld ben dat het mogelijk is, maar ik had het geluk in een erg goede lichting te zitten bij AW.DTV, waarvan er veel ook in de selectie spelen nu. Mijn broer Jim, Joy de Groot, Stijn en Thomas Hoekstra, Danny de Vos en Tess ten Pas van Blauw-Wit. Daarmee speelden we mee met de top van Nederland, dus ik had de mogelijkheid om me door te ontwikkelen. Ik denk wel dat ik een voorbeeld ben voor talenten dat er veel meer uit je zelf te halen valt door harder te trainen en niet snel tevreden te zijn met je resultaten.”

Even terug naar de Challenge. Hoe kijk jij nu naar dit toernooi, zoveel jaar later? Je hoeft je immers niet meer te bewijzen als jongeling.
“De Challenge is een mooi en leuk toernooi, maar door de jaren moet je waken dat de motivatie om er te spelen niet slijt. Zodra je het met tegenzin benadert, is het ook gewoon niet leuk. Met TOP benaderen we het daarom ook serieus, we willen hem winnen. Ik zie het als een podium om te laten zien wat je kan, je krijgt de ruimte om wat meer te showen en dat moet ook kunnen vind ik.”  

Zijn er dingen die jij zou veranderen aan de Challenge?
“Ik denk dat het aantal wedstrijden zo laag mogelijk moet zijn, dat is nu prima. Ik denk dat het tof is voor de jeugd om meer interactie te hebben met de spelers, daar zou een extra initiatief voor kunnen komen. Voor de overige regels zie ik het altijd wel, als je erover kan brainstormen komen er altijd wel interessante opties, maar dat moet je altijd maar in de praktijk zien. Daar is de Challenge een mooi podium voor.”

Datum: 15 december 2016 uur
Door: Redactie Korfbal.nl