Tess de Jong: van talent op Challenge naar trotse moeder

Tess de Jong: van talent op Challenge naar trotse moeder

Korfbal Challenge

In 2011 maakte Tess de Jong deel uit van de selectie van de Tulips. De toen 22-jarige speelster werd binnen DOS’46 gezien als een groot talent, want nadat zij in 2005 van EKC 2000 overkwam raakte haar carrière in een stroomversnelling. Anno 2016 is De Jong al een poosje gestopt ondanks dat ze pas 27 is. Korfbal. zocht De Jong op en praatte met haar over de Korfbal Challenge en haar carrière.

Voordat De Jong met de Tulips deelnam aan de Korfbal Challenge, had ze er al behoorlijk wat edities opzitten. “Eerst met de Noordelijke selecties, daarna met mijn club DOS'46, twee jaar met Jong Oranje en het laatste jaar dat ik op de challenge heb gespeeld was met de Tulips”, somt ze op. “Het was een hele eer om voor de Tulips te mogen spelen. Het was ook best wel spannend want je wilde tegen de topploegen van de Korfbal League natuurlijk wel winnen!”

Op dat moment was De Jong dus slechts 22 jaar, maar al wel een behoorlijk gevestigde naam binnen de korfbalwereld. In het seizoen 2007/'08 kreeg de toen negentienjarige speelster uit Emmen een basisplaats van Daniel Hulzebosch. Volgens De Jong zelf lag het sleutelmoment al een stuk eerder. “Toen ik werd gekozen voor Oranje U16 ging het voor mij in een stroomversnelling. Het was een prachtige tijd, waarin ik veel heel mooie momenten heb beleefd met selecties. Veel van mijn leeftijdsgenoten, waaronder Celeste Split, spelen nog steeds op een hoog niveau.”

Wanneer wordt gekeken naar de carrière van generatiegenoten en De Jong zelf, is het vervolg behoorlijk verschillend. “In 2012 zijn we met Jong Oranje wereldkampioen geworden. Daarna is onze carrière heel anders verlopen. Als ik bijvoorbeeld Celeste als voorbeeld noem; zij is na ons wereldkampioenschap in 2012 direct in het Nederlands team terecht gekomen. DOS'46 speelde toen nog in de Hoofdklasse en dat jaar verloren wij helaas de finale om promotie naar de Korfbal League.”

“Dat was ook het jaar dat ik heb besloten om te stoppen met korfbal. Ik was afgestudeerd en kon destijds moeilijk een baan vinden. Vooral de vele reisuren werden zwaar. Niet alleen naar Zeist, maar doordeweeks naar DOS'46 was ik elke training ook bijna twee uur onderweg. Daarnaast stopten mijn beste korfbalvriendinnen bij DOS'46, Ilona Feikema en Franka Reuvers, waardoor ik nog meer moeite had om mijn motivatie te vinden.” Daarmee kwam er na het seizoen 2012/'13 een einde aan de carrière van De Jong. “Op korfbalgebied heb ik veel mee mogen maken; landskampioen in Ahoy, Europees kampioen, wereldkampioen en elk jaar uit mogen komen op de Challenge. Stuk voor stuk mooie herinneringen waar ik nog steeds trots op ben en met plezier op terugkijk.”

De Jong vond het belangrijk om te kiezen voor een maatschappelijke carrière. “Na mijn keuze om te stoppen heb ik mij dezelfde dag nog resoluut ingeschreven voor de opleiding Kindercoaching. Ik heb na die opleiding mijn eigen kindercoachpraktijk geopend. Dit deed ik naast mijn huidige baan (coördinator bij Icare Thuisbegeleiding, red.). In mijn functie coördineer ik de werkzaamheden van gezinsbegeleiders en ben ik eindverantwoordelijk voor alle gezinnen die in zorg zijn. In mijn functie heb ik een coachende rol richting de Thuisbegeleiders. Ik ben eindverantwoordelijke en aanspreekpunt voor twee gemeenten. Daarnaast houd ik mij ook bezig met het ontwikkelen van Kindercoaching binnen Thuisbegeleiding.”

De grote vraag is: mist De Jong het korfbal als ze speelsters waarmee ze vroeger samenspeelde nu in de Korfbal League of Oranje ziet acteren? “Soms mis ik de mooie momenten uit het korfbal best wel”, geeft ze toe. “Vooral als ik een wedstrijd kijk, via de livestream het oplopen zie of wanneer het Nederlands team een belangrijk toernooi speelt. Met de huidige spelers uit het Nederlands team heb ik bijna allemaal in Jong Oranje samengespeeld. Dat soort momenten vraag ik mijzelf wel eens af; wat als...?”

Maar aan de andere kant; het stoppen met korfbal heeft De Jong ook veel moois opgeleverd. “Naast een mooie maatschappelijke carrière ben ik inmiddels ook alweer zes maanden trotse moeder van een prachtige zoon. Moeder zijn is zo'n speciaal en fantastisch gevoel; dat zou ik voor geen goud willen missen. Ik ben tevreden met de keuzes die ik destijds heb gemaakt. Voor mijn maatschappelijke carrière was dat het juiste moment om te stoppen. Korfbal heeft mij gevormd en heeft mij daar gebracht waar ik nu sta.”

Datum: 26 december 2016 uur
Door: Redactie Korfbal.nl