Vrijwilliger in de Spotlight: Erik Kraaij

Vrijwilliger in de Spotlight: Erik Kraaij

Vrijwilligers

Vraag je Erik Kraaij naar z’n vrijwilligersfuncties, dan krijg je een behoorlijke opsomming. Voor het KNKV zet hij zich al twaalf jaar in als bondsraadlid, regiocoördinator en scheidsrechterswaarnemer. Bij ‘zijn’ DES is hij al 35 jaar betrokken en actief (geweest) als bestuurder, trainer, jeugdscheidsrechter en bestuurslid van de stichting Sportpark Biesland.

Kraaij woont in Delft, is getrouwd en heeft drie kinderen. “Korfbal is leuk, maar tegelijkertijd wilde ik zaken verbeteren om zo samen een stap omhoog te kunnen maken”, zo legt hij uit waarom hij ooit aan vrijwilligerswerk begonnen is. “In eerste instantie deed ik dat bij mijn eigen vereniging, later binnen het KNKV en tegenwoordig binnen de arbitrage op individueel niveau.”

Goed gevoel
Over een voorbeeld van iets leuks tijdens zijn vrijwilligerswerk hoeft Kraaij – in het dagelijks leven programmamanager bij de Waterschappen - niet lang na te denken. “Zeer recentelijk kwam ik als waarnemer in aanraking met een scheidsrechter, die geen goed gevoel had overgehouden aan zijn wedstrijd. Na ons gesprek ging de man toch met een goed gevoel naar huis.” Ook het feit dat het sportpark van onder andere DES als beste uit de bus kwam binnen de gemeente Delft vindt hij een mooi succes. “In dat licht is ook het nieuwe clubhuis een mooi resultaat.”

Op de vraag wat hij zou doen als hij een dag directeur van het KNKV zou mogen zijn, heeft hij gelijk een antwoord. “Ik vind de afstand tussen de verenigingen en het maken van het KNKV-beleid op dit moment nog steeds te groot. Ik zou proberen die afstand te verkleinen, door bijvoorbeeld elke week een KNKV-medewerker langs te laten gaan bij steeds een andere vereniging.” Hij vervolgt: “Verder ben ik voorstander van ‘korfbal olympisch’, maar die doelstelling ligt ver in de tijd en zou zich – als hier té heilig in wordt geloofd – tegen ons kunnen keren. Liever zou ik een korte termijnambitie geformuleerd zien worden, waarmee de kracht toeneemt. Zoiets als: korfbal als demonstratiesport in 2024.”

Straten en pleintjes
Kraaij hoopt dat de sport zich verder blijft ontwikkelen en nog aantrekkelijker wordt voor andere landen en culturen. “Wellicht dat we ons meer kunnen focussen op straten en pleintjes zoals bijvoorbeeld de Cruyff Courts. Op ieder schoolplein een korf zou sowieso mooi zijn. Op die manier kunnen we wellicht ook de allochtone medemens naar onze sport toetrekken.” De zichtbaarheid van onze sport – zoals recent de liveuitzending van de NOS - maakt Kraaij blij. Minder gelukkig wordt hij van vergaderen om het vergaderen. “Bij lange discussies, die nergens over gaan, word ik narrig, minder zichtbaar.”

Zuid-Afrika
Hoe hij door zijn beste vriend omschreven zou worden? “Dat ik altijd bereid ben om te helpen of in te springen als het nodig is.” Respect heeft Kraaij voor ‘iemand als Suzanne Struik’. “Ze heeft een mooie, lange carrière gehad en op een respectvolle, intogen en bescheiden wijze afscheid genomen in het bijzijn van haar vader. Suzanne is een mooi boegbeeld voor onze sport.” Op het WK volgend jaar in Zuid-Afrika komt Struik niet meer in actie, maar Kraaij is wellicht wel van de partij. “Mijn dochter heeft enige tijd in Zuid-Afrika doorgebracht en ik zou het land graag willen zien. Als ik dat ook nog kan combineren met korfbal, zou dat geweldig zijn.”

Zo lang Kraaij het vrijwilligerswerk leuk vindt gaat hij er ‘gewoon’ mee door. “Maar”, zo besluit hij: “misschien wel eens in een andere functie.”

Datum: 26 november 2018 - 12:00 uur
Door: Redactie Korfbal.nl