Blauw-Wit bekroont prachtseizoen met veldtitel

Blauw-Wit bekroont prachtseizoen met veldtitel

Ereklasse NK Veldkorfbal

De schoonheidsprijs gaat niet naar de veldfinale tussen LDODK/Rinsma Fashion tegen Blauw-Wit, maar de club uit Amsterdam zal daar maling aan hebben. Zij wonnen met 12-22 door een walk-over in de tweede helft. Bij vlagen was het slordig, niet goed en soms gewoon saai. Maar tijdens het 100-jarige bestaan van Blauw-Wit is deze veldtitel een fantastische prijs voor de club.

Zou Erwin Zwart dan toch nog in z’n LDODK-tenue aantreden? Hij miste het hele veldseizoen wegens een knieblessure, maar was op tijd fit voor de finale. Maar ook voor deze unieke wedstrijd voor de Friezen bleef hij op de tribune. Nog nooit stond LDODK in zo’n finale, terwijl Blauw-Wit in de laatste zeven jaar drie keer veldkampioen werd.

Met de ervaring van de Ziggo Dome erbij zou je een goede start van Blauw-Wit verwachten, maar het was LDODK dat in de beginfase op voorsprong kwam. Via Marjolijn Kroon, Betty Jansma, André Zwart en Jurjen Bosma pakte de ploeg een 4-1 voorsprong. Die voorsprong kwam niet per se voort uit beter spel, de afronding bij Blauw-Wit was matig. Bovendien hadden de hoofdstedelingen veel pech met ballen die uit de korf ketsten.

Verder zat er geen enkele finalist er lekker in; als de 6-6 valt door Loraine Vissers, is zij ook alweer de twaalfde doelpuntenmaker. Scores bleven uit van de spitsen en de time-out van Erik Wolsink veranderde niets. Negen minuten lang viel er geen doelpunt. Nee, de eerste helft kende weinig hoogtepunten. De toeschouwers konden enkel genieten van het blok van Marc Broere op Jurjen Bosma en de onehander van diezelfde Broere (7-8). Ook leefde het publiek op bij de stip van André Zwart. In de laatste secondes kon hij de stand gelijktrekken naar 8-8, maar in plaats daarvan produceerde hij een beschamende air-bal.

Het was niet alleen een slechte misser, maar het bleek in de tweede helft ook nog eens een belangrijke misser. Het eerste schot van Broere na rust viel er namelijk direct in: 7-9. Daar komt nog bij dat de eerste vier aanvallen van Blauw-Wit drie doelpunten opleverden. Het werd een complete walk-over, want LDODK had niks in te brengen. De schoten moesten uit de tenen komen, de ploeg pakte geen rebound en kon dus ook niet herhalen. Het eerste Friese doelpunt na rust moest komen van invaller Feiko de Vreede, die het overigens niet onverdienstelijk deed. Maar LDODK bleef in de tweede helft steken op vijf doelpunten, natuurlijk veel te weinig in een veldfinale.

Maar hij kon Blauw-Wit niet in zijn eentje bijhouden. De formatie van Barry Schep had die goede vorm - die ze het hele seizoen al hadden -  in de tweede helft teruggevonden. Groots speelden ze niet, maar met gemak liepen ze uit naar een grote voorsprong. De tweede helft stond enkel en alleen in het teken van Blauw-Wit, bevestigde ook de bekende supporter Jorn Winkel, die zijn megafoon weer had meegenomen.

Nadat Frank Mostard de 12-20 op het scorebord zette, was het tijd voor Otto Fabius en Mandy Koelman om hun publiekswissels in ontvangst te nemen; beiden nemen afscheid van Blauw-Wit. Vervolgens mocht Momo Stavenuiter met twee doelpunten de eindstand op 12-22 zetten, het feest in Amsterdam kon beginnen. De Ziggo Dome werd gehaald, de veldfinale werd gewonnen. Tóch nog een titel voor het 100-jarige Blauw-Wit, en dat is ze meer dan gegund na zo’n knap seizoen.

Datum: 17 juni 2017 - 20:00 uur
Door: Redactie Korfbal.nl